9 Nisan 2017 Pazar

"Vahşi" doğa mı? "Vahşi" insan mı?

"Vahşi" doğa mı?
"Vahşi" insan mı?

Vicdan;

Sohbetimize "vicdan" ne demek, sözlük anlamı ile başlayalım.

"kişiyi kendi davranışlarıyla ilgili olarak bir yargıda bulunmaya yönelten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerinde dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan, kişiye doğruyu ve iyiyi yapma yükümünü de yükleyen içsel güç."


Bu tanımdan yola çıkarak, birlikte biraz değerlendirmeye çalışalım;

1-Kendi kendine, hiç bir dış kişi ve etken olmadan
2-Ahlak değerleri
3-Dolaysız, doğrudan
4-Doğru ve iyi 
5-İçsel güç 

Bu bir güç aynı zamanda, doğru.
"Vicdan" bir güç. Pozitif enerji yükleyen, sağlıklı düşünme ve davranmaya iten, her daim ve uzun vadede kazandıran bir güç. 
Çünkü her şeyden önce "insan" isek, "insani" bir duygu ve kişiyi sağlıklı kılan bir duygu.

Doğayı, doğadaki yaşamı incelediğinizde şahit olduğunuz bazı şeyler, sizi düşünmeye itiyor ister istemez. Doğada hiçbir canlı, aç olmadıkça, ihtiyacı olmadıkça öldürmüyor, yemiyor, içmiyor, zarar vermiyor. İhtiyacından fazlasını tüketmiyor diyebilir miyiz?
Açlığını gidermek için, yavrusunun, yuvasının güvenliğini sağlamak için, kendini ve ailesini korumak için vb sebepler için ancak bu yollara başvuruyor.

İnsanoğluna gelince, var olan parasına para eklemek için, var olan maddi olanaklarını arttırmak için, sahip olduğu ve/veya sahip olmak istediği statü, ünvan için, çıkarları için ihtiyacı olanın fazlası için, egosuna yenik düşüyor ve "diğer" insanlara, doğaya, yaşadığı dünyaya zarar vermekten hiç çekinmiyor. 

Bu paragrafımı uzatmayacağım, lütfen "Sigmund Freud, vicdan, ego" yazın araştırın, bulun ve okuyunuz. 

Bugün savaşlar, aile/arkadaş/iş-özel ortamlarda olan dedikodu, kıskançlık, çıkar çatışmaları, affedememek, küslükler, "diğeri" yargılamak, doğayı kirletmek, hayvanlara zarar vermek, büyük-küçük insana zarar vermek gibi gibi dünyamıza kara bulutlar getiren olaylar, davranışlar, işler işte asıl bu yazımın konusu olan "vicdan" eksikliğinden oluyor. 

Kötülükler "vicdanı" olmayandan doğuyor. 
Kin, nefret, düşünce kirlilikleri vicdansızlıktan doğuyor. 

Hayvana, insana, canlıya eziyet "vicdan yoksunluğundan" oluyor.

Dostunun, akrabasının arkasından yerici konuşmalar, dedikodu eden kişide olan "vicdan eksikliği" ile,  kötü, çıkar uğruna savaşlar çıkaran bazı dünya güçleri de aslında baktığınızda aynı kefede sayılabilir ve aynı "vicdansızlık" içinde diye değerlendirilebilir diyorum. Ne dersiniz?

Dostu dedim akrabası dedim yererek, dalga geçerek, alay ederek, kinle, nefretle, kıskançlıkla kişinin dedikodusunu yapınca dostluk, akrabalık kalmıyor o ayrı. 
Bu kişiler bir zamanlar sevdikleri insanlara, yakın oldukları kişiye zarar verebiliyorsa, dünya güçleri de "insanı" önemser mi sizce? 
"İnsan" "insana", yakınındakine zarar vermekten, üzmekten, bir şekilde yaptığı ile maddi manevi zarara uğramasına sebep olmaktan gocunmuyor ise, dünya gücü gocunur mu sizce? 
Her 2 durumada "vicdansızlık" demek doğru olmuyor mu sizce?

"Vahşi doğa" deniyor ya, bence "vahşi insanla vahşi yaşam" denmeli. Çünkü "doğada olanlar yaşamak odaklı, yaşamı devam ettirmek odaklı, ihtiyaç, korunma gereği...Fazlası, gereksizi, gereksiz zarar vermek odaklı değil. Bir akılcı ve/veya fizyolojik, temel ihtiyaç gereği, açlık gibi, güvende olmak, korunmak gibi...

Sevgili dostlar, sohbetimize M.Akif Ersoy'un "Seyfi Baba" şiirinden 2 mısrayı paylaşarak ve bu mısralarla ilgili kısa biraz daha sizlerle yazışıp, sizlere iyi Pazarlar diyerek yazımı bitirmeyi planlıyorum.

      "O zaman koptu içimden şu tahassürü ebedi
        Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi"
Mehmet Akif Ersoy, bu mısralarda cebinde parası olmadığı için yaşlı bir adama yardım yapamamanın verdiği vicdani üzüntüsünü anlatıyor. Diyor ki bir deyişle, "vicdanım" olmasa yardım yapmışım yapmamışım bir değeri, anlamı olmayacak ve üzülmeyecektim, vicdanım var yardım edemiyorum diye üzülüyorum. 

Ne kadar insani, ne kadar iyilikle...

İnancım odur ki; "vicdan" iyilik getirir, aklı da kullanırsa parada getirir. 

Hep diyorum ya "sevgi ve akıl", bugün bunu pekiştiriyorum ve "vicdan ve akıl" eklemesi yapıyorum, hoş zaten içinde özündeki, yaradılışındaki "sevgiyi" koruyan kişide "vicdanda" olur. 

Uzun sözün kısası dostlar, "insanda" "vicdan" olursa dünyada, doğada, ilişkilerimizde, işlerimizde iyilik, güzellik olur. 

Herkes iyilikler, güzellikler içinde olur. 
Hem fiziksel, hem duygusal, düşünsel temizlik olur. 
Dünya tertemiz olur, güzelliklerle dolar.

Yaşamımızdan ve dünyadan, vicdansız, aklını kötülüğe, tüketmeye ve kirletmeye kullanan kişiler su gibi akıp gitsin, uzaklaşsın, bir daha gelmeyecek şekilde. 

Yaşamımıza, dünyamıza vicdanlı ve aklını iyiliğe, güzelliğe, iyiyi güzeli üretmeye kullanan kişiler aksın aksın aksın ve hep var olsunlar. 

Vicdan ile, akıl ile, iyilik ile, güzellik ile...
Sevgiyle dostlar
Dilara Koç



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder