20 Mart 2017 Pazartesi

*Sır😎😌 *Neşe içinde hüzün🙏👼💃🏻❤️ *Ve neden?


*Sır😎😌
*Neşe içinde hüzün🙏👼💃🏻❤️
*Ve neden?

Bu yazımın 3 ana başlığı var. 
1- Sizinle birkaç sırrımı paylaşacağım.
2- Neşe şart, hüzünleneceksek de...
3-İyi varken, neden kötü?

Buyrun muhabbetle;

Çok ilginç bir tesadüf yaşadım. Geçen aylarda bir arkadaşım bana "düşünce liderisin" demişti. Ne yalan söyliyim duygularım okşanmıştı, konu öyle orada kalmıştı. Aynı sıfatı bugün başka bir arkadaşım daha dile getirdi. Duygularım bu sefer katlanarak okşandı, aynı düşünceyi 2 kişiden duymak... Aynı zamanda da büyük bir sorumluluk tabii bu sıfatı taşıyabilmek.
Bugün ki arkadaşımın cümlesi; 
"Sen bir düşünce liderisin, lütfen bu hafta bir yazı yaz, bu sorumluluğu üstlen ve yaşam biçiminden, yaptığın ibadetten, yaşama bakışından biraz bahset, özelde olsa bunları anlatmalısın, madem ışık tutmak istiyorsun bunu yap. İnsanlar aynı anda inancını,  çağdaş yaşamı ve neşeyi nasıl hayatlarında yaşarlar ve doğrusu bu bir düşünsünler...."
Uzunca konuştu, konuştuklarımızın bu kısmı yeterli, çok zamanınızı almayayım.

Efendim ben Allah'a inanıyorum. Kimi enerji, kimi doğa, kimi Tanrı diyor. Ben Allah diyorum. Hayatımda çok çok az kişinin bildiği bir ibadet halim vardır. 
Öncelikle ibadet şeklime ışık tutan okuduğum kaynaklardan bahsetmek istiyorum. 
İncil'i ve Tevrat'ı 2 şer kere, Kur'an-ı Kerim'i ilk okuduğumda henüz ortaokulda idim. Kur'an-ı Kerim'i ilk okuduğumda yeterince anlamamıştım, şimdi 9. defa okumayı geçtiğimiz hafta bitirdim ve çok farklı bir anlayış noktasındayım.
Mesnevi'yi 4. defa okuduğumda ancak anladım, anladığımı sanıyorum, belki bir kere daha okusam farklı şeyler anlayıp, özümseyeceğim, bilmiyorum.
"Bildiğim tek şey, hiç bir şey bilmediğimdir."
Sokrates 
Felsefe, tasavvufla ilgili birçok kaynak okudum, okuyorum. 
Tüm bu kaynakların, biraz ailemin, biraz yaşamın bana öğrettiklerinden kendime, iş ve özel yaşamıma uygun olduğunu düşündüğüm ve bana çok iyi gelen bir ibadet şekli oluştu zaman içinde.
Son 11 yıldır her sabah sabah namazı kılıyorum. 42 yaşındayım, 15 yaşından beri her sabah ve yatmadan Kur'an ve bazı duaları okuyorum, okumadan evden çıkmamaya, güne başlamamaya ve okumadan yatmamaya çalışıyorum. 
Diğer hayır yapmak vs gibi ibadet şekilleri de var herkesin hayatında irili ufaklı, yukarıdaki detaylar size yeterli bir fikir vermiştir diye düşünüyorum.

Evet, bu yaşamımın bana özel kısmı idi, artık bana özel olmaktan çıktı. Çokça farklı detaylarımda var, bu kadarı yeterli. Arkadaşımı dinledim bakalım, hayırlısı. 
Yeter ki paylaşımım bir ışık tutsun. 🙏👼🌟💜

Gelelim, sosyal yaşamıma, efendim şükürler olsun, içimde bir çocuk mu dersiniz, genç mi dersiniz, bir kıpır kıpır, neşe var ki; örneğin öğlen arkadaşlarla yemeğe mi gidilecek tatlı heyecan, hafta sonu düğün mü var, çocukları tiyatroyamı götüreceğiz, meyhaneye mi gideceğiz ooff ne tatlı, bal tatlı heyecan, arkadaşım kahveye uğrayacak ayy şeker gibi bir heyecan... Böyle bir tipim. 
Bir taraftan da; herkesin bir hikayesi var, benimde var. İnişler, çıkışlar, dolayısıyla arada hüzünlenirimde, çok neşelide olsam

Bir
Aldırma Gönül 


Bir
Sessiz Gemi


Bir
Kırık Kalpler


Gibi parçalar çaldı mı? Tutamam kendimiii.
O neşenin içinde kısa süreli bir hüzün geliiir geçeerr, giderrr. 

Bir araya açıklama gireyim, tahminen 🤔 ailemin bir tarafında zamanın ulemaları denilen kişiler, din, ilim ve bilim adamları dolu, bir tarafımdanda köy ağası torunu kızıyım. Sanırım bu 2 çeşit kan birleşince benim gibi bir şey çıkmış. (Kitaplarımda acık bahsediyorum ailemden.😉😎😌)
Evet, ne diyordum, böyle bir tipim. 
Hoş aileye vs gerek yok, bunlar gayet "insani", "insan için", "insana has" konular, normal aslında.
Her insanın kendine özel inancı, yaşam biçimi, duygu, düşünce hali vardır. Benimkisi bir kısmıyla böyle.

Ve ve ve yaşamımdaki, ruhumdaki, duygumdaki, düşüncemdeki en en en önemli ibadetin "hiç bir koşulda hiç bir kimse için kötü düşünmeme halim", bana kötülük mü yaptı? Kısa sürede konuyu aşıp, kendimi korumam ve/veya uzaklaşmam gerekiyorsa yapılması gerekeni insani kalite sınırları içinde yapıp, nötr olurum. Ya da insanları severim. Yani ya nötr ya sevgi. Ve bunu da akılla, akılcı... Ya Allah'a havale, ya sevgi. Tekrar söyleme ihtiyacı duyuyorum akılla ve akılcı. Bence yaşamda diğer ibadet şekilleri tartışılır ama sevgi ve nötr olma hali her insanın olması gereken hal diye düşünüyorum. İçsel ibadet, ruhun terbiyesi diyelim. 

Ve dostlar söylemek istediğim özet bir ergen cümlesi ile; "Neyin kafasında bu dünya, neyi tartışıyor, neyin kavgasını veriyor?" 
Kıyafet, din, dil, ırk, cinsiyet, yaşam biçimi ne olursa olsun, "sevgi, saygı, güven" üçlüsü ile ve aklı da kullanarak yaşamımız neşe ile dolmaz mı? Herkes kendi tarzıyla neşesini yaşamaz mı? 
Ve bugün dünyada yaşanan, kötülüklerden, kötülerden, ayrıştırılmalardan, maddiyatın, çıkarın peşinde koşmaktan kaynaklanan üzüntünün, hüznün yerini illaki yaşanacaksa, hayata dair ise "neşenin içinde kısa süreli geliip, geçiipp, gideen tatlı hüzün" alsa iyi olmaz mı? 

Dostlar okuyun, araştırın, bakın, gören gözlerle bakın, sorgulayın. 
Yaşam 2 günlük, bu 2 günü kavga ile, savaş ile, kötülük ile geçirmek mi?
Huzur, neşe, iyilik ile kaliteli geçirmek mi? 

Sevgi dolu/nötr olabilmemin gücüyle ve akılla...
Dilara Koç

2 yorum:

  1. Muhteşem. Etkileyici tebrik ederim Dilaracim.

    YanıtlaSil
  2. 🙏💜 Çook teşekkürler sevgiyle Pehimancım 💜

    YanıtlaSil